Zet je schrap, we droppen hier even een term. Tweestapsverificatie. Gaan je nekharen al overeind staan? Nou, bij ons ook. Heel irritant natuurlijk als je ergens wil inloggen en je moet eerst nog allerlei omwegen nemen om daadwerkelijk te kunnen doen waarvoor je kwam. De reden daarvoor? Daar speelde The Fappening een enorme rol in. In dit artikel leggen we je uit wat The Fappening is en waarom jij daardoor nu eerst nog een sms-code moet invullen als je al heb ingelogd.
Wat was The Fappening?
Om te begrijpen wat The Fappening is en wat voor gevolgen het had, moeten we terug naar 2014. The Fappening, ook wel Celebgate genoemd, was een enorme cyberaanval op diverse individuele gebruikers. Ineens kwamen duizenden pikante foto’s van mensen zo op het internet te staan. De meeste daarvan waren onbekende mensen, maar er zaten ook bekenden bij, die het gezicht werden van The Fappening. Onder meer van sterren als Jennifer Lawrence, Kate Upton en Kirsten Dance stonden ineens allerlei naaktfoto’s en pikante filmpjes op allemaal internetplatforms.
Hoe kwam The Fappening aan zijn naam?
De meesten kunnen de naam The Fappening nu wel verklaren, maar we zullen hem toch nog even kort toelichten. Fappen is een term voor masturbatie en The Happening is een bekende film met een grote gebeurtenis. Daarom werd deze cyberaanval op de iCloud-dienst van Apple gekscherend The Fappening genoemd. Een naam die eigenlijk niet echt recht doet aan hoe ernstig de situatie was, maar goed.
De echte oorzaak van de hack
In eerste instantie werd er gedacht dat er een lek was in de beveiliging van Apple, waardoor de hackers materiaal uit iCloud hadden kunnen stelen. Later bleek het om een slimmer hackerstruc te gaan die gebruikmaakt van phishing in combinatie met brute-force aanvallen. Als niet-ICT’er denk je nu waarschijnlijk: waar hebben deze gasten het nou over? Maar we kunnen het je uitleggen. Phishing is een oplichterstruc waarbij ze je een e-mail sturen met een link naar een nagebouwde website. Je denkt dus dat je inlogt bij de Apple-website (of misschien gewoon bij de website van bol.com of iets dergelijks), maar daarmee geef je ze wel jouw inloggegevens.
De hacker kan daarmee direct bij jouw account, of heeft een wachtwoord in handen dat mogelijk ook werkt bij andere websites. En anders proberen ze wat varianten daarop. Dat is waarbij brute-force om de hoek komt kijken. De Fappening-hackers maakten gebruik van een script genaamd iBrute. Dat was een tool waarmee ze zo vaak als ze wilden een wachtwoord konden invullen, zonder dat het account op een gegeven moment blokkeerde. Daarmee kregen ze vrij spel om net zo lang door te gaan tot de persoonlijke accounts van mensen waren gekraakt.
Gevolgen van de hack
De gevolgen daarvan waren groot. Ineens stonden er intieme beelden die waren bedoeld voor privégebruik op platforms als Reddit, 4chan of pornografische platforms. Er werd flink gewerkt aan het offline halen van de beelden, maar ze kwamen steeds weer ergens anders online. Het leverde de bekende mensen imagoschaden op. Jennifer Lawrence noemde het later in interviews zelfs ‘een seksueel misdrijf’. Maar er waren nog duizenden onbekende slachtoffers die geen podium hadden om zich te verdedigen.
Het onderzoek en de gevolgen voor de daders
De FBI begon een groot onderzoek naar dit schandaal. In 2016 werd Ryan Collins, een man uit Pennsylvania, officieel aangeklaagd. Hij gaf toe dat hij via phishing toegang had verkregen tot de accounts van meer dan honderd vrouwen, waaronder vele beroemdheden. Collins claimde zelf nooit de beelden online te hebben geplaatst, maar zijn rol in dit hele proces was essentieel. Hij kreeg een gevangenisstraf van achttien maanden. Daarmee werd hij het gezicht van een misdrijf dat waarschijnlijk door meerdere personen was gepleegd. Andere verdachten zijn ook opgepakt en veroordeeld, waaronder Edward Majerczyk, die eveneens via phishing toegang kreeg tot privégegevens.
Positieve gevolgen: Verbeterde beveiliging
Allemaal ellende, zul je denken. En terecht. Maar toch heeft de hele Fappening ons ook wat gebracht. Het verscherpte de aandacht bij techbedrijven voor het goed beveiligen van accounts. Apple, dat aanvankelijk verdedigde dat er geen sprake was van een grootschalig datalek, kwam uiteindelijk wél met strengere beveiliging. Er werd onder meer een limiet ingesteld op het aantal inlogpogingen en veel bedrijven stimuleerden het gebruik van tweestapsverificatie. Inmiddels is tweestapsverificatie eerder de regel dan de uitzondering. Natuurlijk, heel irritant. Maar toch ook wel heel verstandig en veilig. Bedrijven zijn daar tegenwoordig veel scherper op.
Victim Blaming en de maatschappelijke discussie
Daarnaast begon de term victim blaming naam te maken. Dit is een fenomeen waarbij er haast meer wordt gekeken naar de rol van de slachtoffers dan naar die van de daders. Veel mensen was een mening toegedaan dat de slachtoffers dit soort beelden helemaal niet van zichzelf moeten maken. Dan weet je dat zoiets kan gebeuren. Het is de ellende over jezelf afroepen. Tegen die opvatting kwam veel weerstand. Moeten we vooral niet gewoon de daders aanpakken na dergelijke misstappen, in plaats van extra zout in de wonden van de slachtoffers strooien?
